Wat heb jij gezaaid om dankbaar voor te zijn?
Wat je zaait
Een zaadje verdwijnt
in de aarde.
Je ziet niet
wat er daarna gebeurt.
Je kunt water geven.
De aarde verzorgen.
Zorgen voor voldoende licht.
Maar je kunt het zaad
niet laten groeien.
En toch verschijnt
op een dag
het eerste groen.
Iets wat verborgen was,
wordt zichtbaar.
Misschien geldt dat
ook voor ons.
We zaaien voortdurend
iets in ons leven.
Met de keuzes die we maken.
De aandacht die we geven.
De stappen die we zetten.
En soms zien we pas veel later
wat daaruit is ontstaan.
Herkennen wat al groeit
Misschien kijk je gemakkelijk
naar wat nog niet af is.
Naar wat je nog wilt bereiken.
Wat anders mag.
Of waar je nog op wacht.
Maar kijk eens
naar wat er al groeit.
Een relatie
die zich heeft verdiept.
Een inzicht
dat langzaam deel van je leven is geworden.
Een keuze
die je dichter heeft gebracht
bij wie je bent.
Misschien begon het ooit
met iets heel kleins.
Zoals een zaadje
dat je aan de aarde toevertrouwde.
Dankbaarheid nodigt je uit
om te herkennen
wat daar inmiddels
uit is voortgekomen.
Da Gan En – Grootste Dankbaarheid
Da Gan En nodigt ons uit
de rijkdom van het leven
te herkennen.
Niet alleen wanneer
de oogst binnen is.
Ook wanneer iets
nog aan het groeien is.
Wat jij ooit hebt gezaaid,
heeft onderweg
zoveel ontvangen.
Voeding.
Aandacht.
Ontmoetingen.
Ervaringen.
Misschien zelfs omstandigheden
die je zelf nooit had kunnen bedenken.
Zo kan dankbaarheid ontstaan
voor wat je hebt gegeven
én voor alles
wat het leven daaraan
heeft toegevoegd.
Afronding
Misschien hoef je vandaag
niet te kijken
naar wat er nog ontbreekt.
Kijk eens naar
wat er al groeit.
Wat heb jij ooit gezaaid
dat inmiddels deel
van je leven is geworden?
Misschien is de oogst
nog niet binnen.
Maar er is al iets
om dankbaar voor te zijn.