Tussen loslaten en ontstaan

Soms is iets losgelaten,
maar is er nog niet iets nieuws ontstaan. 

Wat eerst werd vastgehouden,
is zachter geworden.

En wat daarna komt,
is nog niet zichtbaar.

Er ontstaat een ruimte
die niet meteen gevuld hoeft te worden.

Misschien voelt die ruimte
open,
of stil,
of nog zonder richting.

In die openheid
hoeft niets besloten te worden.

Er is geen volgende stap
die gezet moet worden.

Alleen de mogelijkheid
om aanwezig te zijn
bij wat zich aandient.

Wat verzacht is,
blijft niet leeg.

In die ruimte
kan iets ontstaan
wat niet gemaakt hoeft te worden.

Zonder dat je het hoeft te benoemen,
of te begrijpen.

Misschien is dat
de eerste beweging
van iets nieuws.

Wat losgelaten wordt,
maakt ruimte.

Soms is dat nog leeg.

En soms… begint daar iets nieuws.

Vergeving en loslaten
openen die ruimte.

Daar begint compassie.