Bestaat nederigheid nog?

In het veld aanwezig zijn betekent
dat niets meer hoeft te worden vastgehouden.
Niet omdat er niets is,
maar omdat alles er al is.
Je hoeft niet meer te kijken
om te zien wat belangrijk is.
Er is geen midden
dat vastgehouden hoeft te worden.
Misschien merk je
dat iets in jou ontspant.
Dat je niet meer degene hoeft te zijn
die draagt, ordent of bewaakt.
En in die ontspanning
verandert er iets.
Niet zichtbaar.
Maar voelbaar.
Waar niets wordt buitengesloten
Wat er is,
mag er zijn.
Zonder dat het anders hoeft.
Zonder dat het verdwijnt.
Ook dat wat eerder
buiten beeld bleef.
Misschien merk je
dat je aandacht beweegt.
Van het ene naar het andere.
Zonder dat iets belangrijker wordt.
Niet omdat je kiest.
Maar omdat alles er al is.
Aanwezig zonder bescherming
Er hoeft niets te worden vastgehouden.
Niets te worden tegengehouden.
Wat zich laat zien
hoeft niet opgelost te worden.
Wat voelbaar wordt
hoeft niet verklaard te worden.
Er is alleen aanwezigheid.
En in die aanwezigheid
valt iets weg.
Zacht.
Zonder dat je het hoeft te doen.
Grootste Nederigheid
Misschien is dat
waar nederigheid zich laat voelen.
Niet als iets kleins.
Niet als jezelf terugnemen.
Maar als jezelf zien in de juiste verhouding tot het grotere geheel.
Niet groter.
Niet kleiner.
Aanwezig, zonder het midden vast te hoeven houden.
Waar liefde aanwezig is
en niets meer beschermd hoeft te worden.
Het veld
Wanneer niets wordt buitengesloten,
is alles er.
En in dat alles
hoeft niets meer gedragen te worden.
Wanneer je jezelf niet groter of kleiner hoeft te maken,
ontstaat ruimte voor een andere vorm van aanwezigheid.
Misschien is dat
waar het veld zich opent.
Niet omdat jij iets doet.
Maar omdat er niets meer nodig is
om aanwezig te zijn.
Lees hier meer over Da Qian Bei ->
